Sionskerk
Deze gereformeerde kerk is gebouwd in 1957 naar ontwerp van C. van der Bom, o.a. met geld van de Stichting Steun Kerkbouw (SSK).
Het kerkgebouw heeft een zakelijke opzet. Aan de voorzijde liggen entree en vergaderruimtes. De kerkzaal ligt meer naar achteren toe. Wel is de witte kerktoren een duidelijk symbool waaraan men de kerk kan herkennen. Na de oorlog is er een belangrijke verandering opgetreden in de ideeën over kerkgebouwen.
Ze moesten nu, behalve voor de zondagse bijeenkomst, ook meer dienen als centrum voor ontmoeting en gemeenteopbouw. Om economisch met de ruimte om te gaan is de kerkzaal op de eerste verdieping gesitueerd, terwijl de ruimtes daaronder worden gebruikt als wijkzaal en vergaderruimtes.

Opzet
Er zijn twee ingangen. Aan de voorkant ligt in het midden de entree die toegang geeft tot de benedenverdieping. Aan de zijkant ligt de toegang naar de kerkzaal. Opvallend bij de Sionskerk is het frontaal binnenkomen in de kerkzaal. Een paar jaar geleden is het podium uitgebreid omdat het liturgisch centrum te klein was. Er is toen ook een nieuwe avondmaalstafel, kansel en kandelaar aangeschaft. De stoelen staan in een wijde cirkelvorm opgesteld rondom het liturgisch centrum. De kerkzaal zelf is ruim, hoog en licht, niet sacraal en vooral door de losse stoelen op meerdere manieren te gebruiken. Zo wordt de kerkzaal bijvoorbeeld voor de jaarlijkse bazar gebruikt. Ook een pinksteroratorium en een dansvoorstelling hebben er al eens plaatsgevonden. Hierna zijn een aantal foto’s van binnen- en buitenkant te zien.

Geschiedenis van de Sionskerk

Op het moment dat de eerste bewoners in Slotermeer en later in Geuzenveld komen wonen, is er nog geen kerkgebouw. Ze kerken in de aula van de Klaas de Vries school (dubbele ochtenddienst en een avonddienst) en in de noodkerk van de Nederlandse Hervormde Gemeente (andere avonddienst). In 1954 gaat in Bos en Lommer de Pniëlkerk open, maar deze is voor veel mensen toch wel ver weg. De gereformeerde kerkenraad van Amsterdam Oud-West kiest in principe voor splitsing en er komt een commissie die gaat onderzoeken of dit praktisch is en vooral financieel haalbaar. In oktober 1956 verschijnt het rapport, waar de kerkenraad vijf avonden over vergadert. 
Bij de eerste stemming wordt een splitsing verworpen. Maar uiteindelijk blijkt een splitsing onvermijdelijk. In de notulen staat: “God heeft ons hier gezet om het heil van de kerk te dienen en als de broeders uit Nieuw-West nu graag zelfstandig willen, en we begrijpen dat, dan moet dat ook…”. Er worden echter wel voorwaarden aan verbonden.
Tot 1977 ligt er een financiële verplichting voor de nieuwe gemeente om jaarlijks een bijdrage te leveren aan de gemeente van Oud-West, die immers veel leden is kwijtgeraakt.
De grens komt uiteindelijk wat verder te liggen naar het westen, bij de Ringdijk.


In oktober ’54 krijgt de kerkenraad de eerste tekeningen van een nieuw kerkgebouw te zien. In eerste instantie wordt alleen gedacht aan een enkele kerkzaal. Er is immers al genoeg geld uitgegeven aan de nieuwe Pniëlkerk. Later wordt men toch ambitieuzer en krijgt de architect de opdracht om een kerkgebouw te ontwerpen met een orgelgalerij. Bij de aanbesteding blijkt de bouwsom fors hoger uit te vallen dan begroot. Om de kosten te drukken wordt besloten de onderbouw (lokalen onder de kerkzaal) niet af te bouwen. 
Op 5 juli 1957 gaat de nieuwe kerk open. De voorganger is ds. Ferwerda en als bijbeltekst kiest hij: “Zie, Ik leg in Sion een uitverkoren en kostbare hoeksteen, en wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen”.
Ds. Baas is op dat moment ook al in functie, want de gemeente telt inmiddels vijfhonderd gezinnen uit Slotermeer en daar zullen later in Geuzenveld nog zeker 250 gezinnen bijkomen, zo rekent men.
Later wordt de kerkzaal van de Olijftak, die eigendom is van de Doopsgezinde gemeente, gehuurd voor de zondagse diensten. In 1969 koopt de gereformeerde kerk, na lang onderhandelen, dit kerkgebouw inclusief pastorie.