RECREATIE
Buiten de diversen parken (zie groen) heeft Stadsdeel Geuzenveld- Slotermeer het Sloterplas met het Sloterpark(bad). Op de plek van het huidige Sloterplas ligt, lag voorheen de Sloterdijkermeer, een ondiepe veenplas, die in 1644 met behulp van een windmolen werd drooggemalen. Later lag hier de Sloterdijkermeerpolder, een droogmakerij die iets lager was gelegen dan het omringende land van de Osdorperbinnenpolder.



Tussen 1942 en 1956 werd deze polder uitgegraven tot een diepte van circa 40 meter. De vrijgekomen grond werd gebruikt voor ophoging van de omliggende gebieden. De vruchtbare bovenlaag werd gebruikt als ondergrond voor het latere Sloterpark. Dit park werd aangelegd in de jarenvijftig en zestig.
Zomer en winter wordt het gebied door recreanten gebruikt. De plas is uitgegroeid tot een
recreatiegebied met allure.
Het Sloterpark heeft zich ontwikkeld heeft tot de groene long in het hart van de Westelijke
Tuinsteden en is gemakkelijk toegankelijk voor bewoners en bezoekers. In en rond
het park huizen 15 soorten zoogdieren, 49 soorten broedvogels, 14 soorten zoetwatervissen, 11 soorten libellen en 5 soorten dagvlinders. Het huidige park
wordt intensief gebruikt door zowel sporters als recreanten Door de Stedelijke
vernieuwing, wordt het Sloterpark bedreigd. LSG wil dat Het gehele Sloterpark
onder de Hoofdgroenstructuur valt en de natuurwaarde van het gebied versterken.
Daarom wil LSG de oevers niet laten bebouwen, maar groen houden. Hoogbouw aan noord- en zuidoever doet afbreuk aan de
zichtlijn vanuit het park en moet daarom worden voorkomen. De locatie op de kop van de Sloterplas is misschien wel de meest aansprekende locatie. Het ligt vlak bij het haventje aan de noordkant van de plas, prachtig in de zon en met een bijzonder fraai uitzicht over het water. Omdat er programmatisch gezien nog weinig uitgesproken opvattingen leven, is het ook de meest lastige locatie. De denkbeelden over deze locatie liggen vooral op ruimtelijk structureel niveau. Het vraagt met andere woorden nogal wat denkwerk, research en inventiviteit om voor deze locatie een voorstelbaar programma te bedenken en om dat vervolgens vorm te geven.
De (concept) nota Leefmilieus Parkstad uit februari 2001 benoemt de locatie tot stedelijk leefmilieu. Dat wil zeggen een fijnmazige menging van functies op het niveau van het gebouw en op het niveau van het bouwblok met een goede bereikbaarheid.
Het te realiseren programma richt zich vooral op de omliggende buurten, maar langs de hoofdwegen is een programmatische verbinding met de rest van de stad voorstelbaar. In de (concept) nota Ruimtelijke Accenten; 50 Kansen voor Nieuw West uit oktober 2000 wordt de locatie genoemd als een van de vijftig kansen. De auteurs stellen voor om beweging en programma toe te voegen. Beweging in de vorm van een continuering en versterking van de looproute langs de oevers van de plas en programma in de vorm van een bijzondere stedelijke voorziening. Voor dat laatste wordt een verwarmd buitenbad gesuggereerd.
De locatie maakt deel uit van het 'netwerk leefcultuur', een netwerk waaraan het merendeel van de dagelijkse, openbare voorzieningen ligt. Precies dit spanningsveld tussen een stedelijke voorziening als de Sloterplas en de dagelijkse openbaarheid in de vorm van het 'netwerk leefcultuur' maakt de Kop Sloterplas tot een uitgelezen locatie voor een ontwerponderzoek naar het alledaagse openbare gebouw in een meer stedelijke context.
Ten behoeve van o.a. de Sloterplaslocatie is er een ontwerponderzoek verricht naar het alledaagse openbare gebouw
Verschillende Architectenbureaus hebben al in 2001 ontwerpend gezocht naar alternatieven.
Het project ‘Ruimte voor openbaarheid’ is een initiatief van de BNA en de studiestichtingen Stagg, Staro en Stawon.
Hieraan deden o.a. mee;
Atelier PRO architekten b.v.
B&D architecten
BO6 architectenbureau
de Architecten Cie. Architecture & Planning
FARO architecten
Inbo architecten bna
Rempt van der Donk Architekten BNA BV
Wingender Hovenier Architecten bv


Kijk hier voor nog meer gekke Sloterplasplannen
Stadstrand aan de Sloterplas
Vanaf zondag 6 juli 2008 kunt u de hele zomer loungen aan de Sloterplas bij
stadstrand Difrin Beach Club. U kunt er lekker relaxen op grote kussens,
zonnebaden, heerlijke drankjes en hapjes nuttigen en genieten van de muziek en
het uitzicht. Op warme avonden zullen er af en toe artiesten optreden waarbij
geluidsversterkende apparatuur wordt gebruikt. In de evenementenvergunning is
het aantal decibellen opgenomen. Verder wordt er ook akoestische muziek
gespeeld.
U vindt het stadstrand tot en met 5 oktober naast café Oostoever aan de
Noordzijde. De openingstijden zijn van zondag tot en met donderdag van 10.00 tot
23.00 uur en op vrijdag en zaterdag van 10.00 tot 24.00 uur. Voor meer
informatie en vragen kunt u terecht bij Tonguç Y. Oksal op telefoonnummer
020-489 5837 of email tyo@enturktainment.com
KINDERBOERDERIJ DE STROHALM

Kinderboerderijen in Geuzenveld-Slotermeer
Geuzenveld-Slotermeer heeft twee kinderboerderijen. De Strohalm en Sloterpark.
Deze trekken respectievelijk 20 duizend en 12,5 duizend bezoekers per jaar.
Samen hebben zij bijna 400 dieren.
openingstijden:
Kinderboerderij De Strohalm
Cort van der Lindenkade 5
Maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 16.00 uur
Zaterdag van 10.00 tot 14.00 uur en zondag van 10.00 tot 16.00 uur.
Elke avond van 17.00 tot 19.00 uur.
Kinderboerderij Sloterpark
President Allendelaan 2 (tegenover het Sloterparkbad)
Dinsdag tot en met zondag van 10.00 tot 16.00 uur
De sloterplas is een van de bekenste viswaters in Amsterdam, het is een grote oppervlakte met water van verschillende diepte's. Er zwemt een goede hoeveelheid aan karper met een gewicht van een 12 t/m 36 pond. Er is ook een hoeveelheid Franse karper uitgezet om te kijken hoe deze het doen in dit water. Op de sloterplas mag met drie hengels worden gevist. mits je hiervoor een grote sportvisakte hebt.
Ook wordt het water vanwege de diepte gebruikt als oefenwater voor o.a. de duikers van de brandweer. Het Sloterplas is zo'n 60 meter diep met een zicht van 0,5 meter. Er is zelfs een steiger met trappen bij Cafe de Oostoever.

In de winter is het zicht op alle dieptes vaak meer dan 2 meter. In de zomer is het ondieper dan 10 m vaak slecht (0.5m), maar ook dan is het beneden de 20 m helder.
Er is een onderwaterhuis 'Cockelbockel', verschillende auto- en bootjes-wrakken.
In de zomer varen er zeer veel boten op de
plas en ook wordt het gebruikt door scouting.
DE 1800 ROEDEN
Het terrein De 1800 Roeden is
gelegen in het gebied Landelijk West, tussen de Haarlemmerweg (N200) en de
Osdorperbinnenpolder en omvat circa 1,7 hectare grond. Het gebied maakt deel uit
van de Hoofdgroenstructuur. Het gebied heeft als bestemming bebouwing met
bijzondere bestemming. De 1800 Roeden is een voormalig defensiecomplex en werd
in 1996 verkocht met bestemming kunstenaarsbroedplaats. Het gebied maakt
onderdeel uit van de Stelling van Amsterdam en een van de gebouwen op het
terrein, het voormalig kruithuis heeft de status van rijksmonument. De stelling
van Amsterdam staat op de UNESCO lijst van werelderfgoed. In het bestemmingsplan
is voorzien in een dienstwoning in verband met de beveiliging van het terrein.
Het terrein valt onder het beperkingsgebied van d eluchthaven Schiphol zoals dat
is vastgesteld in artikel 2.21 lid 4 en 2.2.2. van het
Luchthavenindelingsbesluit. Dit betekent dat er geen woningbouw is toegestaan,
tenzij er een verklaring van geen bezwaar in ontvangen van VROM. Kruithuis
Het Rijk van de Keizer is een horecagelegenheid op het terrein. Eigenaar en
exploitant John Hannema richtte de locatie eerder in op de zolder van het hoofdgebouw van 1800 Roeden.
Het Rijk van de Keizer groeide uit tot een restaurant op afspraak en een locatie voor bijzondere feesten, diners, bruiloften, bedrijfsbijeenkomsten en speciale gelegenheden.
In de nacht van 13 november 1999, werd de zolder van het kruithuis geheel door brand verwoest.
De heer Hannema herbouwde het Rijk van de Keizer in twee naastgelegen gebouwen. In januari 2000 betrok hij de huidige locatie en in juli van dat jaar ook het aangrenzende
pand de loodsen E en F.
In zeven jaar tijd is het Rijk van de Keizer uitgegroeid tot een organisatie met een aanzienlijke capaciteit: diners van 25 tot 136 personen, buffetten van 25 tot 200 personen, kookworkshops van 10 tot 50 personen. Voor feesten geldt een zaalcapaciteit van maximaal 300 (binnen) en/of 400 personen.
Een Roeden is een oude, in onbruik geraakte lengtemaat. En 1800 Roeden geeft precies de afstand aan tussen de locatie van het Rijk van de Keizer en de Amsterdamse poort: 6,6 kilometer.
1800 Roeden is een verzameling oude depots midden in de weilanden, onder de rook van Amsterdam. Het maakt deel uit van de Stelling van Amsterdam. Deze linie ligt in een wijde boog rond de hoofdstad. Het is 100 jaar oud, 135 kilometer lang, bestaat uit dammen, dijken, sluizen en telt 42 forten.
De depots op 1800 Roeden zijn gebouwd rond de vorige eeuwwisseling. In eerste instantie deden zij dienst als opslagplaats voor munitie en een laboratorium. Veel spannends is er in de loop van ruim honderd jaar niet gebeurd. Op een incident na: op 27 januari 1918 heeft een groep anarchisten geprobeerd de munitieloodsen op te blazen. Helaas was de lont te nat: ze werden op heterdaad betrapt door een veldwachter en gingen voor lange tijd achter de tralies.
In 1984 verloor de locatie zijn militaire doel. Ambachtslieden, kunstenaars en het Rijk van de Keizer namen in de loop van de jaren hun intrek.
Het gehele complex is in 1998 erkend als Rijksmonument.
Grote delen van de Stelling en dus ook de gebouwen aan 1800 Roeden zijn jarenlang uitsluitend het domein van Defensie geweest. Verboden toegang voor gewone burgers.
Het voormalige munitiedepot was geen hoofdfort maar vervulde een ondersteunemde
functie.
De 1800 Roeden wordt ontsloten van af de Oostzijde via de Joris van den Berghweg.
Oorspronkelijk was het terrein ook vanaf de N200(voorheen N5) te bereiken met
toegangen aan beide zijden van Hal A. In de jaren negentig heeft een
bodemsanering plaatsgevonden, waarbij asbest en PAK's zijn verwijdert.
Vanwege de waterhuishouding
heeft het VNG, het IPO en de Unie van Waterschappen besloten om te streven naar
een minimale verharding van het gebied, zodat het zijn eigen water kan
vasthouden.