ARS ] AFVALSTOFFENHEFFING ] ARMOEDE ] BEDRIJVEN ] BETAALD PARKEREN ] BELASTINGEN ] BEWONERS ] BUURTEN ] CAMPUS NIEUW WEST ] DIEREN ] DUALISME ] EESTERENMUSEUM ] EVENEMENTEN ] GROEN ] JONGEREN ] KAARTEN ] [ KUNST ] LINKS ] MARKTEN ] MILIEU ] MONUMENTEN ] ONDERWIJS ] OUDEREN ] POLITIEK ] RECREATIE ] RELIGIE ] SPORT ] STADSDEELGIDS ] STADSVERWARMING ] STICHTINGEN ] STATISTIEKEN ] STEDELIJKE_VERNIEUWING ] STRATENGIDS ] VEILIGHEID ] VRIJWILLIGERS ] VERVOER ] WEGWERKZAAMHEDEN ] WERK ] WETENSWAARDIGHEDEN ] WINKELCENTRA ] WONEN ] ZORG ]

Kunst en Cultuur
Binnen de stadsdeelorganisatie zijn vier sectoren betrokken bij Kunst en Cultuur. De sector Welzijn/Onderwijs/Sport, Wonen/Werken, Stadsdeelwerken en Front-office. De centrale beleidsmatige en coördinerende taak ligt bij de sector W/O/S. Het Stadsdeel werkt hierbij samen met het Amsterdamse Fonds voor de Kunst, het Instituut Collectie Nederland en woningbouwcorporatie Kristal-Het Oosten.  Sinds 2004 wordt er gewerkt aan een door D66 en CDA in februari 2002 bedachte beleidsnota "Bouwen aan Kunst 2004-2008".

Kunst aan pand in Ruychaverbuurt
Geuzenveld 28 juni 2006. Vanmiddag onthulden de wethouders kunst Tys de Ruijter en Stedelijke Vernieuwing Piet Dikken een kunstwerk dat de buurt acht jaar lang zal verfraaien en dat in oktober aan de Ruychaverflat wordt opgehangen. Kunstenaar Johan van der Woel is met kinderen uit de buurt bezig om een kunstwerk te maken geïnspireerd door portretten van mensen uit de buurt. 

Theater RAST 
maakt elk seizoen twee theaterproducties, 
organiseert theaterscholingsprojecten voor jongeren van 16 tot 24 jaar, internationale theateruitwisselingen, draagt bij aan de ontwikkeling en doorstroming van talent naar theateronderwijs en -gezelschappen en is een kweekvijver voor nieuw talent. 
RAST is Koerdisch voor geluk of een rechte lijn, een toonladder (makam) in de Turkse muziek, Perzisch voor waarheid. 
Vanaf 1 januari 2001 is Theater RAST opgenomen in het Kunstenplan van zowel het ministerie van Onderwijs Cultuur en Wetenschappen als de gemeente Amsterdam. 
Theater RAST is gevestigd in Amsterdam. De kern bestaat uit theatermakers met een Turkse en Koerdische achtergrond. 
Theater RAST koppelt theatertradities uit Turkije aan het hedendaags theater in Europa. Daarbij wil zij een bron van inspiratie zijn voor de jonge generatie theatermakers en bijdragen aan een nieuwe theatertaal waarin westerse en oosterse tradities samensmelten. 
Bij de theatermakers van Theater RAST ligt de nadruk op fysiek acteren; onder andere de episch-inlevende methode en een multidisciplinaire aanpak met aandacht voor muziek, beweging, vertellingen en visuele aspecten. 
Theater RAST maakt zowel jeugd- als volwassenenproducties. De komende vier jaar brengt Theater RAST drie producties uit waarin acteurs en regisseurs uit Nederland, België en Turkije samenwerken. 
Jaarlijks is vanaf november bekend welke producties het volgend seizoen op het programma staan. 
Theaterscholingsprojecten organiseert Theater RAST in samenwerking met theateropleidingen en kunsteducatieve instellingen. Het scholingstraject omvat een basistraining en oriëntatie op het theater en theateronderwijs. Het zwaartepunt van de projecten ligt in Amsterdam; in de andere steden wordt een basiscursus van één jaar gegeven. De lessen worden verzorgd door de theatermakers van Theater RAST en verschillende gastdocenten; elk jaar wordt afgesloten met een presentatie van de cursisten. 
Daarnaast wordt jaarlijks een internationaal en intercultureel workshopprogramma voor acteurs en theaterstudenten in Turkije georganiseerd waarbij theatermakers, docenten, acteurs en studenten uit Nederland, België en Turkije nauw samenwerken. 
Met deze activiteiten wil Theater RAST fungeren als kweekvijver en bijdragen aan de ontwikkeling en doorstroming van nieuw talent. Theater Rast ontving Euro 25.000 subsidie van het Stadsdeel

5 O'Clock Class. 
5 o'Clock Class West is een samenwerkingsverband tussen Theater RAST, de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, de Meervaart en Bureau Parkstad. Theater RAST is een Nederlands-Turks theatergezelschap dat is opgenomen in het kunstenplan van de gemeente Amsterdam en het rijk. Theater RAST brengt jaarlijks twee theaterproducties uit, organiseert theaterscholingen voor jongeren en theater uitwisselingsprojecten met Turkije. 
De 5 o'Clock Class West is een geheel van theater en dansactiviteiten voor jongeren van diverse culturele achtergronden tussen de 15 en 24 jaar in de Westelijke Tuinsteden van Amsterdam. Sinds september 2003 is het project gehuisvest in de Meervaart. 
De 5 o'Clock Class West is een theatervooropleiding voor jongeren van diverse culturele achtergrond. Jaarlijks wordt er een jongerenvoorstelling gemaakt. 
Ieder jaar in september vindt de auditie voor de voorstelling plaats. Jongeren die geïnteresseerd zijn kunnen zich hiervoor opgeven. 
Ook start er een avondcursus, en zullen de verschillende theaterklassen (zoals op het Nova) worden doorgezet. Daarnaast wordt elk jaar een jongeren theaterdag ter oriëntatie en kennismaking georganiseerd. Voor meer informatie contact: 5 o'Clock Class West rast@meervaart.nl, of tel. 020 4107704 Elif Uzun 

Platform Buurt 9
Geuzenveld Slotermeer 2006. 13 februari startte het kunstproject Platform Buurt 9 in stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer. De feestelijke opening daarvan geschiedde door de portefeuillehouder Welzijn, Onderwijs en Sport, Anton Ederveen.
De opening vond plaats op maandag 13 februari om 17.00 uur bij de standplaats van het Platform Buurt 9 op de hoek van de Kenau Simons Hasselaarstraat en Dr. H. Colijnstraat/ Het project Als onderdeel van de vernieuwing van Buurt 9 in Geuzenveld-Slotermeer voerden Jeroen Bisscheroux, Hieke Pars en Michiel Voet het kunstproject De imaginaire verbouwing uit. Bewoners werden uitgenodigd met deze kunstenaars denkbeeldige ideeën voor de vernieuwing van Buurt 9 te ontwikkelen. Het Platform Buurt 9, dat tevens als werkatelier fungeerde, werd in de buurt geplaatst. Het platform bood uitzicht op de bouw van één van de meest aansprekende vernieuwingsprojecten in de Eendrachtparkbuurt: het Parkrandgebouw. Zo ontstond een directe confrontatie tussen de imaginaire en de concrete vernieuwing in de buurt.
Bewoners gingen overdag met de kunstenaars aan de slag. Hun ideeën werden in de avond geprojecteerd op het scherm boven het platform. Het platform stond in februari en in juni 2006 op locatie in Buurt 9. Er waren tevens prijzen verbonden aan het project. In juni werd het De Imaginaire Verbouwing afgesloten met een feestelijke prijsuitreiking.  Het interactieve kunstproject was een samenwerking tussen stadsdeel, Het Oosten en het Amsterdamse Fonds voor de Kunsten). De kunstenaars plaatsten in juni een knalrode werkplek - Platform 9 genaamd - midden in de Eendrachtsparkbuurt, op de hoek van de Ewoud Worst- en Wigbold
Ripperdastraat. Elke dag was Platform 9 twee uur open voor omwonenden, die daar met hun ideeën voor de vernieuwde buurt langs konden komen. Platform 9
bestond uit een kleine werkruimte, een observatiepost en een projectiescherm, waarop elke avond de ideeën werden geprojecteerd. In februari en juni was het de plek in de buurt om je creatieve ei te leggen. Fonteinen, ontmoetingsplaatsen en zelfs een sprintbaan werden er samen met bewoners uitgedacht en getekend.
Vrijdagavond 7 juli was het feest. De rappers van Ghetto Saints zorgden voor de muziek. Er waren twee kunstprijzen van 500 euro en er waren zes genomineerden gekozen uit de 38 ontwerpen.
Gerani Groenbast werd de gelukkige winnares in de categorie 'fantasievol'. Haar idee was een vier seizoenentent; een verplaatsbare eettent in de vorm
van een vreemdsoortig rijdende caravan. Elk jaargetijde wordt er een andere consumptie verkocht; vandaar de naam. En zo wordt er in de winter warme
chocolademelk geserveerd, in de zomer ijs en in de herfst en lente fruit en pinda's. "Dit is het meest vrije en wilde idee," vond de jury. Het is iets
volledig nieuws en de tent sluit goed aan bij de wijk. Maar echt realiseerbaar is volgens de jury het idee van Jeroen Nicolaas: een buurtfontein. De jury: "De fontein kan een belangrijke ontmoetingsplek in de buurt vervullen." En juist dat 'ontmoeten' speelde een grote rol in veel van de tientallen creatieve ideeën van buurtbewoners. Voor de straks vernieuwde Eendrachtsparkbuurt zal deze plek er dan ook komen. Een eervolle vermelding kreeg Remy dos Santos - ook wel bekend als de winkelwagenman - voor zijn idee Hill 9, waarbij puin van gesloopte woningen tot een berg wordt gemaakt. Een plek om lekker vanaf te crossen met bovenop een ontmoetingsplek voor jongeren. Het stadsdeel beschouwt het kunstproject als zeer geslaagd. "De Imaginaire Verbouwing heeft bewezen een instrument bij uitstek te zijn om de
betrokkenheid bij de buurt en vernieuwing op een leuke, interactieve, laagdrempelige manier te realiseren." Ook de kunstenaars zijn tevreden. "Er wonen hier erg creatieve mensen," vertelt Hieke Pars. Zij en haar collega's hielpen de bewoners, die uit zichzelf naar Platform 9 kwamen of die op straat werden aangesproken over het project, hun verbeelding te gebruiken door hun ideeën aan te horen, te praten erover, locaties te bezoeken en plannen uit te werken. Dat alles heeft geresulteerd in diverse leuke
plannen voor de nieuwe buurt. Weliswaar denkbeeldig, maar op enkele punten ook goed haalbaar. Pars: "Het zou leuk zijn als er iets van de bewonersideeën straks terug te zien is in de buurt."

Conferentie Kunst en Cultuur druk bezocht
Geuzenveld, 18 november 2005. Vanmiddag werd de conferentie over kunst en cultuur met betrekking tot de nota ‘Bouwen aan kunst’ druk bezocht. Tot de aanwezigen behoorden veel betrokkenen, zoals de politieke Stadsdeelraadpartijen, stadsdeelbewoners, kunstenaars, verenigingen en organisaties, woningcorporaties, schooldirecties, portefeuillehouders en ambtenaren. Het doel van deze conferentie was het beantwoorden van vragen als: welke ontwikkelingen dienen zich aan? Welke ‘spelers’ zijn actief en welke rol spelen ze? Maar ook: wat is de rol van het stadsdeel? 
De conferentie werd op persoonlijke titel geleid door Saskia Bruines (gemeenteraadslid Amsterdam, lid van de commissie Zorg, Cultuur, Lokale Media en Monumenten). 
Na de ontvangst met lunch werd de conferentie geopend door Anton Ederveen (portefeuillehouder Welzijn, Onderwijs en Sport van stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer). Daarna was het woord aan Bert Janmaat, secretaris Amsterdamse kunstraad.
Hij sprak over de beleidsontwikkelingen en het kunstenplan 2005 - 2008 en over de Investeringen in de kunst door de Centyrale Stad en de verdeling van de middelen. 
Van de P. J. Troelstraschool (een ‘kunstmagneetschool’) was directeur Marina Brito de Campos aanwezig om te vertellen welke plaats kunst en cultuur binnen het lesprogramma innemen en hoe wordt ingespeeld op de stedelijke ontwikkelingen op het gebied van cultuureducatie en wat betekent dit voor de nabije toekomst.
Rita Hendriks, docent CKV en leerlingen van het NOVA college vertelden daarna hoe deze VMBO school kunst en cultuur integreert in haar programma, bijvoorbeeld door debatten en theaterworkshops.
Het hele gezelschap ging daarna te voet naar buurt 9 waar het kunstproject ‘De imaginaire verbouwing/Platform 9’ in het kader van de stedelijke vernieuwing uitgevoerd zal worden. Dit project wordt mogelijk gemaakt door het Amsterdams Fonds voor de Kunst, woningcorporatie Kristal/Het Oosten en stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer en wordt uitgevoerd door drie kunstenaars, Hieke Pars, Michiel Voet en Jeroen Bisscheroux, die in februari 2006 starten met dit project.
Ook Wendy de Vries van Studio West was aanwezig om te vertellen dat in mei 2004 hun Studio is geopend en met succes draait op een divers aanbod van beeld- en geluidsregistratie, muziek, dans, theater. De lange middag werd vijf uur later beëindigd met een speech van Anton Ederveen.

De Stichting kunstenaarsbroedplaats 1800 Roeden bij het voormalige Kruithuis realiseerde in 2004 20 extra broedplaatsateliers. 
De ateliers komenin Hal B van het voormalige Kruithuis aan de Haarlemmerweg. Het gebouw maakt onderdeel uit van het voormalig defensiecomplex ‘De 1800 Roeden’.  De ingrijpende verbouwing van Hal B naar 15 ateliers start op 1 oktober 2004. De ruimten zijn gemiddeld 60 m2 groot en hebben daarnaast gemeenschappelijke voorzieningen. De ateliers zijn geschikt voor 1 á 2 personen. Ze gaan gemiddeld zo'n 300 euro per maand kosten (ex BTW, energie- en servicekosten). Wonen in de ateliers is officieel niet mogelijk. 
Na de bouw worden de ruimtes voor een deel toegewezen op voordracht van de Stichting De 1800 Roeden en voor een deel op voordracht van de Stichting Woon- en Werkruimten voor Kunstenaars. De voorwaarden voor de toewijzingen van de ruimtes zijn 'dynamiek' en 'diversiteit'. 
Naast de 15 broedplaatsateliers komen nog vijf ateliers voor de commerciële verhuur. Zo kunnen ook kunstenaars of ambachtslieden die een inkomen hebben dat boven de ziekenfondsgrens ligt, terecht in de broedplaats. Voor de cultuurbeleving is het Stadsdeel aangewezen op De Meervaart in Osdorp, alwaar jaarlijks ca. 140 voorstellingen worden gegeven. De Meervaart trekt dan ook jaarlijks 4.000 bezoekers en heeft 50 deelnemende organisaties.

Het Stadsdeel heeft een Kunstmagneetschool, De Pieter Jelle Troelstraschool. Woningbouwcorporatie Het Oosten bezit o.a. 6 ateliers aan de Diderotstraat.

Er staan in het stadsdeel vele kunstwerken in de openbare ruimte. Onderstaand vindt u een overzicht. Wanneer lezers meer informatie hebben over een van de kunstwerken naar graag een mailtje naar de redactie 

ANIMARIS RHINOCEROS TRANSPORT

  Kunstwerk van Theo Jansen. 

Op zaterdag 18 september 2004 is het kunstwerk Animaris Rhinoceros Transport geplaatst. Het kunstobject is enorm en kan door de wind voortbewogen worden. Om 11 uur konden jongeren met het kunstwerk gaan lopen, waarna het omstreeks 15:00 uur op de Albardagracht op een sokkel zal werd geplaatst. De Animaris Rhinoceros Transport is een beestensoort met een geraamte van staal en een huid van polyester. Er lijkt een dikke laag zand op te zitten. Hij weegt 2,8 ton, maar kan door één man in beweging gebracht worden. Hij is vier meter zeventig hoog. Vanwege die hoogte vangt hij genoeg wind om in beweging te komen. 
De kunstenaar koestert de hoop dat er een jaarlijkse traditie groeit, waarbij vergelijkbaar met Pamplona (waar de stieren worden losgelaten) het beest in Geuzenveld rent over het plein. De Animaris Rhinoceros Transport is een opdracht van stadsdeel Geuzenveld/Slotermeer in samenwerking met het Amsterdams Fonds voor de Kunst. Het beest is bedacht en ontworpen door kunstenaar Theo Jansen. Het is uitgevoerd door productiebedrijf Heijmerink en Wagemakers in Nieuwegein 
De Animaris Rhinoceros Transport is een rechtstreekse afstammeling van de Animari of wel strandbeesten. Veertien jaar houdt kunstenaar Theo Jansen zich bezig met het maken van een nieuwe natuur. Zijn natuur bestaat uit geraamtes van elektriciteitsbuis (geel). Die geraamtes lopen op de wind. In de loop van de tijd heeft zich een evolutie voltrokken, die zichtbaar is in de opeenvolgende generaties. Uiteindelijk wil hij deze beesten uitzetten op de stranden, waar zij een eigen leven gaan leiden. 
De Animaris Rhinoceros Transport is zijtak in de strandbeesten evolutie. Je kunt erin zitten. Zoals een auto een vervoertuigd paard is en een vliegtuig een vervoertuigde vogel zo is de Animaris Rhinoceros Transport een vervoertuigde Animaris (Latijnse naam van strandbeest, zie www.strandbeest.com). 
Hij is bedoeld als reismiddel voor de toendra. Vaak moet gewacht worden tot de wind uit de goede richting komt en genoeg kracht heeft. Daarom zouden er kamers in moeten komen om het verblijf te veraangenamen. Voor meer informatie en foto's klik hier

De culturele leidraad 
Op initiatief van stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer en woningcorporatie Het Oosten vinden er sinds begin 2004 een reeks culturele buurtactiviteiten plaats in Buurt Ne9en, onder de noemer De Culturele Leidraad. Op 18 april vond het Sloopevent plaats, als aftrap hiervan. Er kon panna gespeeld worden met kampioen Zaid, er was music en urban dance van ISH, abseilen en de keuken der culturen.
De organisatoren hebben samenwerking gezocht met verschillende buurtorganisaties zoals DOCK en Tabitha.

De PvdA wil delen Westelijke Tuinsteden behouden als cultuurhistorisch monument. Omdat er de komende jaren veel gesloopt worden in de Westelijke Tuinsteden willen zij dat dit niet tot vernietiging van het cultuurhistorische erfgoed mag leiden. Daarom wil zij dat de stadsdelen in Nieuw-West gezamenlijk enkele “Van Eesteren-musea” aanwijzen. Op die manier moet hoge architectonische kwaliteit behouden blijven in combinatie met de bijzondere open verkavelingswijze van na de oorlog.
De Westelijke Tuinsteden zijn een bijzonder gebied. Zij waren vernieuwend, zowel wat de stedenbouw betrof als qua woningindelingen en bouwwijzen. Vanwege de stedelijke vernieuwing gaat het gebied de komende jaren flink op de schop. Onder de noemer van Richting Parkstad 2015 zal naast renovatie van woningen, ook veel sloop en nieuwbouw plaatsvinden. Zo zal het in Nieuw-West ook in de toekomst goed wonen, werken en recreëren zijn. Binnen de Parkstad-plannen wordt echter nog onvoldoende rekening gehouden met het behoud van het belangrijke cultuurhistorisch erfgoed dat de Westelijke Tuinsteden zijn. De PvdA-Geuzenveld/Slotermeer wil gerichte aandacht voor dat behoud, voordat het te laat is. Hierbij wordt zij ondersteund door GroenLinks. Maar ook de VVD heeft aangegeven dat zij de PvdA-motie zal steunen. Deze motie roept de bestuurders in de Westelijke Tuinsteden op om meer aandacht aan het behoud van ons erfgoed te schenken. En om enkele grotere gebieden als een soort beschermd stadsgezicht aan te wijzen, de zogenaamde “Van Eesteren-musea”. Van Eesteren was de man die aan de wieg stond van het beroemde Algemeen UitbreidingsPlan van Amsterdam uit 1933. Op basis van dit AUP zijn na de oorlog de Westelijke Tuinsteden aangelegd. 

KUNST IN HET STADSDEEL

de antifascist
van Leo Braat aan de Burg. de Vlugt/Willem Kraanstraat. Het monument is ter herinnering aan de Tweede Wereldoorlog, met als voorstelling een mannenhoofd. De tekst op het gedenkteken luidt: 
'DE ANTIFASCIST VOOR WILLEM KRAAN
De Antifascist herinnert de inwoners van Amsterdam aan Willem Kraan.  (VBA 1754)

de balspelers
van Ek van Zanten op de L. Couperusstraat hoek H. de Mansstraat. Ernst Arnold Frederik Robert (Ek) van Zanten werd geboren op 17.02.1933 in
Zaltbommel en was beeldhouwer · tekenaar met materialen als gips en brons en geliefde onderwerpen als dieren, mythologie 
Stijlkenmerken: · figuratief 
Categorie-indeling van het werk: · monumentaal werk/ herinneringsbeelden/ beeldengroepen.
Beurzen/prijzen: · Prix de Rome Monumentale en Versierende Beeldhouwkunst goud 1955 
· Gemeentelijke Cultuurprijs Hilversum 1963 
Opleiding/vorming: · Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers Amsterdam 
· 1946-1947 Johan Polet 
· 1948-1953 Rijksakademie van Beeldende Kunsten Amsterdam 
· 1948-1953 Piet Esser 
· 1953-1954 Hoger Instituut St.-Lucas Brussel (B) 
· 1953-1954 Charles Leplae 
Gaf les aan: · C.L.M. (Marijke) Ladage - modelleren 1984-1985 
· J. (Jos) Stroosma 1973-1979 
Werkzaamheden: · omstr. 1972 Ned. Kring van Beeldhouwers Naarden - secretaris 
· 1974-1985 Minerva Academie voor Beeldende Kunst en Vormgeving Groningen - docent beeldhouwen 

Balspelende kinderen
van Friso ten Holt aan de Jan de Louterstraat 21 (MA 0219)

    BEest
van Nel van Lith in het Eendrachtspark bij het Rosarium  (VBA 3032)

Kunst buurt 3.jpg (78363 bytes) De Bouwvakarbeider

van Jan Havermans verscholen tussen de bomen op het gras op de hoek van de Burgemeester de Vlugtlaan en de Burgemeester Eliasstraat.

De beeldhouwer J.W. Havermans blijkt in 1892 in Rotterdam geboren te zijn. Hij overleed in 1964 in Amsterdam. Er  staan zes beelden van Havermans in de hoofdstad. De Rustende tuinder in het Jan van Galenplantsoen, Staande vrouw en Monument gefusilleerde verzetstrijders aan de Apollolaan, Peinzende man aan het Minervaplein en het Oorlogsgedenkteken Tuindorp aan het Aldebaranplein. Het oudste dateert uit 1929, de jongste staat in het plantsoen in Slotermeer. Ook buiten de stad zijn werken van Havermans te vinden. Of zoek… In Alkmaar werd in april van dit jaar ‘De Rustende arbeider’ gestolen. Het bronzen beeld werd in 1952 langs het Bolwerk ter hoogte van de Clarissenbuurt geplaatst en is sinds enkele maanden spoorloos

bruggehoofdversiering
van Rob Schreefel op de Burg. Cramergracht/hoek Burg. Roellstraat (VBA 4105)

bruggehoofdversiering
van Joos Barbiers op de brug Burg. V. Meineszlaan/Afwateringstocht (VBA 4104)

drie kleine kleutertjes
van Johannes Hilbers aan het Albertus Magnushof (VBA 1702)

eendracht5.jpg (84250 bytes)

Eendracht - verzetsmonument Concord - resistance monument
1980
(locatie Aalbersestraat/Ruys de Beerenbrouckstraat) Kunstenaar Aart Lamberts. Gemaakt in opdracht van de gemeente Amsterdam. Onthuld op 5 mei 1980 door wethouder Kuipers. Opgeluisterd door orkest "De Volharding"
Het verzetsmonument werd vervaardigd van gepatineerd brons. Het oorlogsmonument is een beeldengroep van drie mensenfiguren, geplaatst op een betonnen voetstuk. De inscriptie op het voetstuk luidt: 'EENDRACHT'. (VBA 4050) 

DE FENIX
Sinds 1964 bevindt zich in de hal van het Stadsdeelkantoor een glas-appliqué met kapwerk genaamd De Fenix. Het glaskunstwerk van kunstenaar Joop van den Broek die destijds werkzaam was voor het Amsterdamse Glasbedrijf Van Tetterode is een laat CoBrA werk en werd destijds betaald uit de percentageregeling van de Gemeente Amsterdam, waarbij 1% van de kosten van een gebouw aan een kunstwerk mocht worden besteed. Ook hebben alle toenmalige NVV ledenpersoonlijk een bijdrage gedaan. Momenteel wordt onderzocht of het kunstwerk weer "zichtbaar" gemaakt kan worden.  Het kunstwerk beslaat de gehele plint van het kantoorgebouw, inclusief het postkantoor. 

  

geboorte van venus
van Wicher Meursing uit 1963, aan de R. Prinsen Geerligsstraat. Opleiding: 1948-1953 Beeldhouwen aan de Koninklijke academie te Den Haag 1953-1955 Rijkacademie te Amsterdam bij Prof. V.P. Esser  Meursing legt vanaf 1970 accent op het ontwerpen en vervaardigen van kinetische objecten. Deze zijn meestal van aluminium en zijn geometrisch van vorm.  In 1928 geboren te Amersfoort, woont en werkt in Amsterdam. “Vanaf de zeventiger jaren onafhankelijk van de noodzaak me te binden aan opdrachten, zijn eigen weg gegaan. In het begin fascinatie voor beweging vorm gegeven met het accent op het onverwachte. Vaan bewegende objecten met zichtbaar gelaten mechanische constructtie, heeft zijn werk zich de laatste jaren ontwikkeld tot geometrische. vormen. Daarbij is de techniek wezenlijk ondergeschikt gemaakt aan de beweging. Het onverwachte In de beweging heeft zich verlegd naar een meer ingehouden bewegingspatroon en maakt gecontroleerd ingrijpen in de ruimte mogelijk.” Hij komt tot sculpturen die alscontructivistisch gekenschetst kunnen worden, maar dit is slechts een begin van de ontwikkeling. In de jaren ‘90 volgt een periode waarin hij een onderzoek doet naar luchtstromingen en worden objecten ontworpen die door de wind bewogen worden.  (VBA 2170)

gevelreliëfs 3
van Arie Teeuwisse op de Burg. Eliasstraat/hoek L. Naarstigstraat (VBA 2146)

Burg. Eliasstraat 76 (St. Henricusschool)

Drie gevelreliëfs – Arie Teeuwisse (1961)

 

 

 

 

gezin en echtpaar
van Jan Meefout, brugplastieken (brug 604) met vogeldrinkbakjes uit de jaren 50 op de Burg. Cramergracht/hoek Burg. Roellstraat(VBA 1646)
van Jan Meefout, vier gevelreliefs op de Burg. Cramergracht/hoek Naarstigstraat(VBA 2142)

Groot Landschap

Groot landschap.JPG (454297 bytes)
Sinds 1974 bevindt zich op ene verhoging van de speelweide aan de oevers van de Sloterplas het beeld "Groot Landschap" van Wessel Couzijn. In 1969 gaf de Gemeente Amsterdam de opdracht voor Hfl. 160.000,00. Wereldwijd wordt dit kunstwerk gezien als een topstuk uit zijn oeuvre. Het kunstwerk is gemaakt van cortenstaal en is inmiddels bijna verroest. 
Couzijn maakte in de jaren zestig een reeks zeer expressieve bronzen beelden. Veel van zijn beelden uit deze tijd hadden een soort vleugels, een hoog oprijzende houding en scherpe uitsteeksels. Ze waren voor het eerst te zien in het Nederlandse paviljoen op de Biënnale in Venetië (1960), dat bijna helemaal aan Couzijn was gewijd. Na veel afwijzingen en teleurstellingen kreeg hij eindelijk (inter)nationale erkenning. 
Couzijn, geboren in Amsterdam in 1912, groeide op in New York. Toen hij zijn school verwaarloosde, stuurde zijn moeder hem naar familie in Amsterdam. In 1930 kon hij naar de Rijksacademie en toen hij de Prix de Rome won, werkte hij halverwege de jaren '30 in de gelijknamige stad. In de oorlog vluchtte Couzijn, die jood was, naar de Verenigde Staten, waarbij hij Zadkine en Jackson Pollock leerde kennen. Terug in Amsterdam gaf hij les en werkte hij aan zijn beelden. Rond 1950 vormde hij onder andere met Tajiri, Kneulman en Guntenaar de Groep Amsterdam. Pas toen kreeg zijn werk de moderne trekken, met een steeds grotere vrijheid van vorm en expressie. 
Centraal stond het verlangen naar vrijheid, met agressie als een verdedigingshouding. Abstractie en plasticiteit ondersteunen dit concept. Couzijn gebruikte hiervoor wilde vormen en uitstulpingen en hij verwerkte er allerlei gevonden materiaal in, zoals flessendoppen, stukjes buis en rotanstokjes. In 1958 vindt hij eindelijk een goede gieterij die zijn ingewikkelde en gecompliceerde mallen kan gieten met de cire-perdue techniek. 
Couzijn was ook medeoprichter van de Ateliers '63 in Haarlem en tot aan zijn dood (1984) was hij er als docent aan verbonden. Hoogste doel was de expressieve vrijheid. Onder leiding van ervaren kunstenaars leerden de cursisten "Zichzelf te uiten in hun werk, om zo tot iets eigens te komen", zoals Couzijn toen uitlegde. (VBA 2784)
Het Groot Landschap is in 2006 gerestaureerd vanwege de uiterst slechte staat. Aan de onderzijde was het beeld doorgerot en de fundering aangetast. Het budget voor de restauratie kwam van verschillende partijen. Naast de investering van stadsdeel droegen het Amsterdam Fonds voor de Kunst (AFK), Unilever, De Alliantie, AWV en Ymere bij aan het werk. De werkzaamheden zijn gestart op maandag 29 mei. 
Het is maar liefst 22 meter lang, 12 meter breed en 3,5 meter hoog en ligt op een heuvel in het Sloterpark. Het lijkt vanuit de verte op een groot hunebed. 
Extra geld voor restauratie kunstwerk ‘Groot Landschap’ 
Het Amsterdamse college van B&W kende een incidentele bijdrage van maximaal € 24.000 toe voor herstel en restauratie van het beeld.
Volgens experts is het één van de hoogtepunten uit zijn oeuvre en een topstuk uit de Amsterdamse collectie buitenkunst. 
Behoud en beheer van kunst in de openbare ruimte is primair een taak en verantwoordelijkheid van de stadsdelen. In totaal was € 120.000 nodig voor de restauratie. Met de gift van de Centrale Stad is de totale restauratie gedekt.

groteman.jpg (321286 bytes)

Grote man met kleine man
van Sephan Balkenhol. (loc. Noorderhof,M.J. Granpre Moliereplein)


de hArdlopers
van Martie van der Loo. Op het viaduct over de Allendelaan aan de buitenzijde van de brugleuning waren in 1983 hardlopende figuren aangebracht. Het kunstwerk is onlangs door de Gemeentelijke Dienst DIVV per ongeluk vernietigd. De dienst heeft de fout toegegeven en is in gesprek met de kunstenaar over het plaatsen van een nieuw kunstwerk, maar dat zal zeker niet op dezelfde plaats terugkomen.

hekwerk
van Jan Mulder op de Burg Eliasstraat 20

hoogovenarbeider
van Wilfried Put op de Slotermeerlaan t/o Slotania en naast de Kwantumhallen (VBA 2226)

Foto: Shirley Brandeis

 

Foto: Shirley Brandeis

JONGEN MET HAAN
van Jan Wolkers,Bronzen beeld aan de Th. van Aquinostraat 2,'Jongen met haan' In 1956 krijgt hij voor dit beeld de Sint-Lucas medaille. 
Bronzen beeld, onthuld in 1955.  Op het schoolplein van de school De Kade (voorheen Thomas van Aquinoschool, G.L.O.-school), Thomas van Aquinostraat bij het Sloterpark en de Burgemeester Roëllstraat te Amsterdam (Slotermeer).  (VBA 1663)

komende en gaande scholier
van Paulien Macris Eecen (1925) op de L. van Deijsselstraat 110 (VBA 3611) (VBPM 340)

  

KORA
van Mies Bouhuys en Boris Klatser gemaakt in 1940. Arondeusstraat t/o Johan Limpersstraat. Onthulling 30 december 1969. Gemaakt ter herinnering aan de Tweede Wereldoorlog. Het monument is een beeld van een staande vrouwenfiguur geplaatst op een voetstuk. De tekst op het voetstuk luidt: 'O, KORA, DOCHTER VAN ZEUS'  (Limpers werd in 1944 als verzetsstrijder gefusilleerd)
Het monument is opgericht ter nagedachtenis aan de beeldhouwer en verzetsman Johan Limpers en is in 1969 aangekocht door het 'Komittee ter nagedachtenis v. Johan Limpers'. Dit monument is geadopteerd door de Slootermeerschool 

  

love sfinx
van Carel Kneulman, gepatineerd bronzen beeld in het Eendrachtspark. Met Couzijn, Guntenaar en Tajiri was Kneulman in de jaren vijftig oprichter van de 'Groep Amsterdam'. Hun werken waren abstact-expressionistisch, wat zeer vernieuwend was en op veel onbegripbij het publiek stuitte. 
Kneulmans bekendste werk is het Lieverdjein Amsterdam, in de jaren '70 niet minder geliefd bij Provo. Toch is dat geenszins de ware Kneulman (1915), want hij was geen lieverdje,maar een strijdbaar mens. Dat de eerste wereldoorlog die karaktertrek van deze veelzijdige kunstenaar (zanger, dichter, graficus,beeldhouwer) benadrukte, is begrijpelijk.  (VBA 3342)

meerkoeten in riet
van Elga Eymer op de L. van Deijsselstraat 110 Elga, geboren op 15 mei 1908 is onlangs op 10 juli 2004 overleden. Deze kunstschilderes signeerde met 'Elga Eymer', maar noemde zich ook wel Els Voskuyl (VBA 3611)(MA 0219)

mozaÏEken 7
van Theo Forrer  in de portiek aan de Freek Oxstraat 2(MPM 29)

mozaÏEk op baksteen
van Harrie op de Laak, 5 bij 10 meter groot op 12 verschillende soorten baksteen aan de Espritschool, Burg. de Vlugt/Burg. Eliasstraat (MA 0674)

MUURSCHILDERING
van Frieda Hunziker. Met olieverf vervaardigde muurschildering op de bakstenen van de Goeman Borgesiusschool (MA 0200)

oorlogsgedenkteken
van een onbekende kunstenaar op de hoek Haarlemmerweg/Coronelstraat (VBPM 539)

paard
van Arthur Spronken aan de Burg. Hogguerstraat. Arthur Spronken (Beek, 1930).
In zijn jeugd volgde Arthur de drie-jarige Handelsschool te Sittard. Zijn ouders wilden hem opleiden voor de handel en stuurden hem om die reden naar een bakkersgezin te Bressoux bij Luik om de Franse taal te leren. Eind veertiger jaren bezocht hij eens per week Paul Schmalbach, om figuren in hout te snijden. De figuren die Arthur bij Schmalbach in hout kapte waren klassiek van opvatting en vol van vorm.
Paul Schmalbach stimuleerde Arthur om een opleiding in de beeldende kunsten te volgen. Hij bepleitte dat ook met succes bij zijn ouders, zijn vader die een sigarenfabriek had, zag waar-schijnlijk zijn droom in rook opgaan.Van 1948- 1952 begint zijn opleiding aan de Kunstnijverheidsschool te Maastricht bij Charles Vos. Vooral van de anatomielessen van Harry Koolen heeft de beeldhouwer veel profijt gehad.
In 1954 verwerft hij opnieuw de beurs van het Istituto Italiano di Cultura. De eerste keer in 1952 moest hij de beurs laten schieten omdat hij onder de wapenen werd geroepen. Spronken kiest voor de opleiding aan de Accademia di belle arti di Brera te Milaan bij Marino Marini, omdat die, net als hijzelf, graag het paard als motief kiest voor zijn werk. Later gaat Spronken zelf Welshe ponnies fokken, als hij met zijn vrouw de schilderes Varpu Tikanoja zich in zijn geboorte-streek gevestigd heeft.Arthur Spronken won veel prestigieuze prijzen, kreeg veel opdrachten te realiseren, waarbij de bronzen paarden in velerlei uitvoeringen de meest voorkomende zijn. Arthur Spronken, met recht de eminance grisé van de Nederlandse Beeldhouwers is nog dagelijks in zijn atelier aan het werk.

De phoenix 
van architect Piet Zanstra. Zoals de flat aan de Burgemeester Cramergracht – nummers 1 tot en met 98 - in 1956 verrees in de Westelijke Tuinsteden, zo verrijst de phoenix (de mythische vogel) telkens als hij zich verjongt. Met die gedachte moet het mozaïek aan de noordzijde van de flat, zichtbaar vanaf de Burgemeester Roëllstraat, geplaatst zijn. Een geschenk van de gemeente Amsterdam aan destijds de eerste moderne galerijflat van de stad. Een symbool voor de toekomst van de flat en de omgeving. Beide flats aan de Cramergracht – gescheiden door de Burgemeester Roëllstraat – zijn ontworpen door de op 23 mei jongstleden overleden architect Piet Zanstra, bekend van het verguisde en in 1997 gesloopte ‘Maupoleum’ aan de Jodenbreestraat. Dit gebouw had grandeur, maar werd ook bestempeld als het lelijkste gebouw van Amsterdam. 
De voorstelling is ontleend aan de mythologische phoenix die zich volgens de Griekse mythe elke duizend jaar verjongt. Hij verbrandt en komt uit zijn eigen as vernieuwd tevoorschijn. In het Christendom is de vogel het symbool van de verrijzenis. De vogel aan de flat van de Burgemeester Cramergracht zou verrezen zijn uit het zand en modder van de afgraving van de Sloterplas. Uit ‘Van Dales Woordenboek’: “Phoenix of Feniks is een mythische vogel die zich, volgens de fabel, om de vijf eeuwen verbrandde op een nest van geurige kruiden en dan verjongd uit zijn as verrees.”
Het mozaïek is opgebouwd uit rode, witte, zwarte en blauwe stenen. Fraai, niet al te opvallend, maar toch zeker aanwezig. 

pinguïn/zwaan
van Theresia van der Pant geboren in 1924 te Schiedam. Beeldhouwster met voorliefde voor beelden van dieren, zoals deze. Het beeld bevindt zich aan de Slotermeerlaan 160 (VBA 3718)

plastiek staal
van Kees Otten op de hoek van de Aalbersestraat en de Van Karnebeekstraat. (VBA 3521)

plastiek in speelweide
van Egbertje Kiewiet op het terrein van het Sloterparkbad)

plastische tekens in steen


van Ben Guntenaar, beeldengroep van travertino op het Confuciusplein(VBA 2636)

raammozaÏEk
van Hendrik Brouwer op de H. Colijnstraat 2(MA 0201)


 

Roll off/Twisted/Roll on no. 1

van kunstenaar Cor de Reus, stalen kunstwerk aan de Pres. Allendelaan. 
Twee rollen, één staand, de ander liggend, verbonden door een reep van het daartussen uitgerolde materiaal. Het is van cortenstaal gemaakt, weet hij. Een staalsoort die zichzelf beschermt tegen roest. Het kunstwerk, dat hier sinds 1982 ligt, ziet er redelijk goed uit. Vroeger lag dit kunstwerk in de Kinkerbuurt. Toen het daar niet meer op zijn plaats was, werd het begin jaren negentig verhuisd naar Slotermeer. Op het Ten Kateplein lagen de kleurrijke stenen in de weg; hier zouden ze leuk staan. In de volksmond ‘Groot Vliegtuigongeluk’ genaamd. Het is het markante, stadsdeels grootste kunstwerk ‘Groot Landschap’ van Wessel Cozijn. In mei 1992 tot ‘Kunstwerk van de maand’ uitgeroepen in het personeelsblad van het SDtadsdeel.Het 22 meter lange kunstwerkis  in 1974 geplaatst op de kunstmatige verhoging in het park, ten zuiden van de westoever. Kosten: 160.000 gulden, waarvan een deel door de omliggende tuinsteden geschonken. Gemaakt van cortenstaal, maar toch thans aangetast. Roest en gaten. De landschapsarchitect van het Masterplan, het ontwerp voor het Sloterpark en omgeving dat binnenkort wordt gepresenteerd, wil de heuvel en het kunstwerk en versterken.

SALVADORE ALLENDEMONUMENT
van Ton Blommerde, betonnen monument voor de herdenking van 11 september 1973 toen in Chili President Allende door de bommen van Pinochet werd gedood. De Chileense Communistische Partij houdt er herdenkingsbijeenkomsten. Het monument staat aan de President Allendelaan in het Sloterpark (VBA 2754)

scherfmozaÏEken
van Theo Forrer, in de rondtimpanen boven de toegangsdeuren (MP 29)

Schip van Slebos.jpg (18835 bytes)het schip van slebos

Het schip van Slebos is een ontwerp van architect Dick Slebos. Het gebouw vormt de toegangspoort tot het verkeerscircuit aan de westkant en de daarachter liggende boulevard (Noordzijde). Het gebouw is sinds 1982 in gebruik als eetcafé. Oorspronkelijk was het de bedoeling om op het terras een toren te bouwen, vergelijkbaar met de Euromast. Het fundament van beide zuilen waarop het eetcafé* staat is daar op berekend, en in de noordelijke zuil is de ingang van een liftschacht te zien. Vanwege geldgebrek is de toren nooit gebouwd. De architect uit 1961 is Dick Slebos van de toenmalige gemeentelijke Dienst Publieke Werken. Slebos stijl is een typisch voorbeeld van het moderne bouwen in de jaren vijftig en zestig. Functioneel en met strakke lijnen.” Het Nieuwe Bouwen (1920-1960) werd ook wel Functionalisme genoemd. De architecten verzetten zich sterk tegen het gebruik van ornamenten. Paviljoen Oostoever, in de noordoosthoek van de Sloterplas ligt, als een witte plak met links en rechts witte strepen en een stippelpatroon op het plein ervoor. Het paviljoen, van de gemeentelijke architect Slebos, is een compositie van doorgaande witte lijnen in de vorm van stevige betonnen randen, met als contrast basaltblokken in de plint. De witte randen gaan over in vlakken, luifels en kleine pergola. De naoorlogse architectuur staat in het teken van de ruimte, van het optimisme, van het onbegrensde vlak, en die idealen worden op deze plek - met het meest weidse uitzicht van Amsterdam - gekoesterd. Dinsdag 13 december 2005 organiseerde Stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer samen met Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer en Dynamicom een feestelijke illuminatie van het 'Schip van Slebos'. Hester Maij, voormalig verantwoordelijk wethouder van de centrale stad en Anton Ederveen, voormalig verantwoordelijk portefeuillehouder van het stadsdeel hebben de illuminatie van het Schip van Slebos samen ontstoken. 
Het kunstwerk van Slebos, gemeentelijk architect, herbergt het paviljoen Oostoever in de noordoosthoek van de Sloterplas. Deze hoek wordt ook wel aangeduid als de plek met het meest weidse uitzicht van Amsterdam. De naoorlogse architectuur, die Slebos inspireerde, staat ook hier in het teken van de ruimte, het optimisme en van het onbegrensde vlak. Het zichtbaar maken van de stijl en de vorm waarin het paviljoen is gebouwd was ook het uitgangspunt bij het lichtontwerp van Dynamicom. Zo wordt het markante zichtpunt ook waargenomen bij avond vanaf alle andere zijden van de Sloterplas. De illuminatie bestaat niet alleen uit het aanlichten van het schip zelf, ook de lichtmasten naast het paviljoen zijn gerenoveerd. Daarmee draagt de illuminatie bij aan de verbetering van de kwaliteit van de verlichting in het stadsdeel en daarmee ook aan de veiligheid van de bewoners op straat.

schok van de wind
van Hans van Schie aan de Jan Zwanenburghof 28 (MA 0706)

tegelmozaÏEk
van Harrie op de Laak, aan de Jan de Louterstraat 40 (MA 0666)

torEnpoortbrug
van Gert Vos. Constructie van gegalvaniseerd stalen balken en industriele stalen roosters t.o. Bruins Slotstraat

tegeltableau met vogel
van onbekende kunstenaar aan de Burg. Roel/Burg. Cramergracht

tegeltableau's
van Lex Horn, bij hoofdingang flatgebouwen Molengraafstraat (MP 42)

tegeltableaus (3)
van Lex Horn aan de W. Molengraaffstraat/A. Moddermanstraat (MPM 42)

Twee spelende kinderen met bal
van Aart Rietbroek van kalksteen vervaardigd beeld aan de Aalbersestraat 35  (VBA 1648). Vanaf 1945 begonnen Nederlandse gemeenten met een opdrachtenbeleid voor beeldende kunstenaars. Na de oorlog heerste er een monumentenrage, wat vooral tot uiting kwam in verzetsmonumenten en gedenktekens. In die tijd maakte het publiek voor het eerst op grote schaal kennis met sculpturen. In 1967 komen er in Utrecht voor het eerst abstracte beelden van Aart Rietbroek. Daarna maakte hij ook andere beelden zoals deze.

turner
van Herman Janzen aan de Jan Louterstraat 11 . Herman Janzen maakte ook het oorlogsmonument Moeder met kinderen, die staat bij de voormalige Kweekschool aan de Polderweg in Amsterdam. (VBA 1650)

vader en moeder met kind
van onbekende kunstenaar op de hoek van de Du Perronstraat en de Burgemeester van Leeuwenlaan

Aalbersestraat/RdBeerenbrouckstraat  

verzetsmonument 5 mei, Eendracht (1980) - Aart Lamberts

    

vissen (2)  intarsia in beton 
van Dick Elffers op de L. Couperusstraat. Kunstenaar Dick Elffers had in 1942 een atelier in de voormalige Nieuwe Kunstschool in de Handboogstraat. 
Dick Elffers (1910-1990) werd vooral bekend als ontwerper. Hij leverde een belangrijke bijdrage aan de technische en esthetische ontwikkeling van de grafische vormgeving in Nederland. Elffers drukte met name zijn stempel op de presentatie van het Rijksmuseum, op de grafische vormgeving, maar ook op de inrichting van tentoonstellingen en van de vaste opstelling. (MPM 67)

 

vogelgod
van Leo Braat, gepatineerd bronzen beeld in het Eendrachtspark (VBA 2934)

VORMEN IN GRANIET 4
van Andre Volten, beeld vervaardigd van graniet aan de J.M. den Uylstraat (VBA 3668)

WANDRELIËF
van Carel Visser, binnen tegen de trapwand van het politiebureau Lodewijk van Deijsselstraat 16 (VBA 1644)

wandmozaïeken
van Jan Groenestein aan de Noordzijde 44 (MPM 117)

WAND mozaÏEken 7
van R. Both aan de Speelmanstraat (MBA 22)

wandschilderingen
van Kreel Daamen aan de L. Naarstigsstraat (MA 0897) geplaatst in 1956.

Aalbersestraat 35 (Goeman Borgesiusschool)

Wandschildering – Frieda Hunziker (1963)

  

Windzuil
van Cornelius Rogge, gegoten en zwart gepatineerd beeld aan de Burg. Tienhovengracht/Burg. Fockstraat (VBA 1686)

 

Dreesplantsoen/ Den Uylstraat

Z.t. – Andre Volten (1978)

onbekende kunstwerken:
van Josje Smit aan de Martinus Nijhoffstraat en de Jan de Louterpad/Van Moerkerkenstraat

een glasmozaiek op de NJH van Hasseltplein/Slotermeerlaan

van Wilna Mantje op kinderboerderij Sloterpark

van Hans Mantje op sportpark de Eendracht een staalplastiek

van Aart Roos een glas applique in opslag bij een glasfirma maar bezit van het stadsdeel

van Louis la Rooy een glas applique bij ArteMobiel in Badhoevedorp maar bezit van het Stadsdeel

van Bert de Laaf een Zaadbol aan de H. Colijnstraat 2

van een onbekende kunstenaar twaalf grindtegelmozieken aan de Burg. Hogguerstraat

van Karel Gomes een Uil in de Herman Poortstraat 17


De culturele leidraad 

Op initiatief van stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer en woningcorporatie Het Oosten vinden er sinds begin 2004 een reeks culturele buurtactiviteiten plaats in Buurt Ne9en, onder de noemer De Culturele Leidraad. Op 18 april vond het Sloopevent plaats, als aftrap hiervan. Er kon panna gespeeld worden met kampioen Zaid, er was music en urban dance van ISH, abseilen en de keuken der culturen.

Fleur Gieben en Mira Kho zijn de drijvende krachten achter het Sloopevent en de overige culturele activiteiten.
"Sloop en nieuwbouw is altijd een ingrijpend proces´, vinden ze. "We kunnen de sloop zelf niet verhelpen, maar we willen graag de andere kant van sloop tonen. Het is een begin van een proces, een de bindende factor die de betrokkenheid van de buurtbewoners kan vergroten. Kennismaken met elkaars talenten, uitwisseling van culturen, meer inzicht krijgen in jouw en mijn achtergrond. We gebruiken de sloop als aanleiding om mensen te bewegen en te betrekken bij hun leefomgeving."

Zowel Gieben als Kho stonden vaker aan de wieg van stad- en buurtactiviteiten. Eén ding is zeker: zo´n buurtactiviteitenprogramma krijg je niet alleen van de grond. Daarvoor heb je de steun en draagkracht van de buurt zelf bij nodig. Daarom hebben de organisatoren samenwerking gezocht met verschillende buurtorganisaties. Tot groot succes. "Het is onvoorstelbaar wat we in een paar maanden van de grond hebben gekregen. In een sneltreinvaart hebben buurtorganisaties, zoals DOCK en Tabitha, zich actief ingezet om vanaf 18 april de activiteiten daadwerkelijk te laten plaatsvinden. De gastvrijheid van SPBA (Sociaal Pedagogische Begeleiding Amstelland) daarbij is enorm en voor hen zo vanzelfsprekend."